Ulrich na południu, z uwzględnieniem wschodnich stoków masywu Schönbergu i zachodnich stoków południowego Schwarzwaldu do grani, wzdłuż której leży miejscowość Horben.
Wczesne dzieje Hexental ukształtował sprzyjający osiedleniu i rolnictwu klimat. Najstarsze ślady obecności neandertalczyków odkryto u południowego wylotu Hexental na stokach Ölbergu i datowano na okres sprzed co najmniej 130 tys. lat. Znaleziska z górnego paleolitu (ok. 13–12 tys. lat temu) w tamtym rejonie i znaleziska mezolityczne (ok. 9000/8000–5500 lat p.n.e.) w pobliżu Bollschweilu wskazują na obecność łowiecko-zbierackich grup Homo sapiens. O osiedlaniu się gromad neolitycznych (od ok. 4700 lat p.n.e.) świadczą znaleziska w okolicy Wittnau i wokół Schönbergu. Na jego wypłaszczonych partiach szczytowych istniało w późnym neolicie (ok. 3900 lat p.n.e.) osiedle podobne do pobliskich osad na wzgórzach, znacznie jednak od nich większe i ważniejsze. Wyższe rejony wzniesień po zachodniej stronie Hexental były prawdopodobnie zasiedlone, a przynajmniej odwiedzane, niemal bez przerwy aż po okres lateński (V–I w. p.n.e.), kiedy ten rejon zamieszkiwali Celtowie. Z okresu, gdy Bryzgowię zajmowali Rzymianie (15 r. p.n.e. do ok. III w.