n.e.), nie ma w Hexental śladów materialnych, nie sądzi się też, by przez nią prowadziła droga.

Choć we wczesnym średniowieczu w zachodnich i południowych okolicach Schönbergu wiele było osiedli alamańskich, nie ma dowodów na to, by i Hexental była zasiedlona. Przekazów o natrafieniu w XVIII i XIX w. na w pobliżu Sölden, Au i Wittnau nie potwierdzają żadne ślady materialne. Wraz z szerzeniem się chrześcijaństwa od VII w. tereny obejmujące Hexental weszły pod zwierzchnictwo diecezji w Konstancji, a tym samym znalazły się w strefie wpływów opactwa Sankt Gallen. Z darowiznami na jego rzecz w VIII i IX w. związane są początki wszystkich miejscowości w Hexental, jedynie rozwinęło się w XI i XII w. dzięki wsparciu opactwa w Cluny. Z kongregacją kluniacką związany był także założony przez św. Ulryka niewielki klasztor benedyktynek w Bollschweilu, przeniesiony w 1115 r. do Sölden. Do połowy XIII w. dominującą rolę w Hexental jako reprezentant Kościoła odgrywało jednak opactwo sanktgalleńskie. Obok własności klasztornych i biskupich, władzę jako właściciele lub wasale czy wójtowie sprawowali od końca XI w. coraz powszechniej przedstawiciele rodu SnewlinWśród kilku wersji zapisu tego nazwiska dotychczas najobszerniejsza praca na temat historii noszącego go rodu – Nehlsen, 1967 – konsekwentnie używa wersji Snewlin.