Zniszczono jednak mniejszy północny budynek mieszkalny, którego już nie odbudowano.
W 1401 roku zamek został odebrany przez króla Władysława Jagiełłę po śmierci Władysława Opolczyka, na mocy porozumienia z wdową po nim Eufemią Mazowiecką. Następnie zamek został wyznaczony na siedzibę starostwa niegrodowego i w ten sposób stał się siedzibą tenutariuszy. Pierwszym starostą bolesławieckim został sędzia wieluński Marcin z BorownaMaria Żemigała, Emilia Grabarczyk, Zamki środkowopolskie część II Bolesławiec nad Prosną, Łódź 1982, Ossolineum, s. 42. W kolejnych dekadach zamek został zmodernizowany: m.in. zamontowano piece kaflowe, zmieniono pokrycia dachowe, wzniesiono otoczony palisadą przygródek-podzamcze, który wzmocniono drewnianymi basztami. Na początku XVI wieku zamek ozdobiono kamienierką gotycko-renesansową. W 1534 wzmiankowano wieżę turris murrata i gotycki budynek stuba magna murrata. W północno-wschodniej części dziedzińca istniały drewniane stajnie. W zachodniej części była drewniana kuchnia i piętrowy dom mieszkalny. W 1541 roku wzmiankowano, że w oknie wieży zamkowej znajduje się zegar. Po 1541 roku w miejscu stajni zbudowano drewniany dom z piętrem. W tym czasie przebito też wejście do wieży w parterze. W 2. połowie XVI wieku zbudowano też spichlerz oraz wozownię.