W tym samym czasie odnotowano nie najlepszy stan drewnianych zabudowań zamkowych.

XVII – XVIII wiek

W 1615 roku zadaszono wieżę i rozbudowano od północy budynek gotycki. W latach 1625–1628 zamek nabrał cech manierystycznej rezydencji w stylu włoskim, na skutek działań budowlanych ówczesnego starosty Kacpra Denhoffa, a następnie jego syna Zygmunta. Rozebrano stare drewniane budynki. Zbudowano wtedy we wschodniej części dziedzińca, na miejscu dwóch gotyckich domów, nowy lekko załamany barokowy budynek o długości 40 i szerokości 8 metrów. Na zachód od bramy, już poza murami, zbudowano przy bramie od zachodu budynek z kuchnią. Od północy nadsypano wzgórze i założono ogród włoski. Do wieży przerzucono też z muru obronnego drewniany ganek. Mury pokryto dekoracją sgraffitową o motywach geometrycznych.