Haldane’a, Jamesa Jeansa, Betranda Russella, Carla Sagana, Jonathana Schella, Hansa Jonasa, Dereka Parfita, Martina Reesa, Nicka Bostroma, a także w pismach Stewarta Branda i Romana Krznarica.
thumb|Igła Kleopatry w Londynie
W 1929 roku astronom James Jeans porównywał proporcje między wiekiem Ziemi, wiekiem ludzkości, historią cywilizacji, i możliwą przyszłością ludzkości do tych między obeliskiem Igła Kleopatry w Londynie, grubością pensówki, grubością znaczka pocztowego, i wysokością Mont Blanc, argumentując, że:
… jako mieszkańcy Ziemi, żyjemy na samym początku historii. Właśnie przyszliśmy na świat w świeżej chwale jutrzenki, i rozciąga się przed nami prawie niewyobrażalnie długi dzień… Naszym potomkom z odległych epok – patrzących na nas z drugiej strony panoramy czasu – nasz obecny wiek będzie się wydawał mglistym porankiem historii; nasi rówieśnicy będą się wydawali niewyraźnymi herosami, którzy przedzierali się przez dżungle niewiedzy, błędu i przesądu, żeby odkryć prawdę, ujarzmić siły natury i stworzyć świat godny do zamieszkania przez człowieka.