Sierafima Siemionowna Briusowa, (ur. 1894 w Moskwie, zm. 1958) – rosyjska i radziecka lekarka, prawdopodobnie druga specjalistka neurochirurgii wśród kobiet i pierwsza w bloku wschodnim.
Życiorys Urodziła się w 1894 r. w Moskwie w rodzinie urzędników. Początkowo studiowała historię i filologię. W czasie I wojny światowej służyła jako pielęgniarka na froncie. Po rewolucji bolszewickiej i nadaniu przez nowe władze kobietom praw, zrównujących ich status z mężczyznami oraz pod wpływem doświadczenia opieki nad pacjentami z wieloma urazami i asystowania przy zabiegach chirurgicznych zdecydowała się na podjęcie studiów medycznych w II Moskiewskim Instytucie Medycznym (1917–1923). Po ukończeniu studiów pozostała w Instytucie jako rezydentka chirurgii, a w 1929 r. zdecydowała się poświęcić neurochirurgii. Została bliską współpracowniczką Nikołaja Burdenki, jedyną kobietą pełniącą taką rolę. Pod kierunkiem Burdenki Briusowa zajmowała się pacjentami wymagającymi różnorodnych interwencji neurochirurgicznych, od urazowych po onkologiczne.