Briusowa obroniła pracę doktorską w dziedzinie nauk medycznych w 1939 r., a w 1941 r. została mianowana profesorką neurochirurgii. Od 1940 r. należała do Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego. Jej zainteresowania badawcze skupiały się na neurochirurgii naczyniowej. Jej najważniejszą publikacją jest pierwsza rosyjska monografia z zakresu neurochirurgii poświęcona angiografii mózgu pt. Ceriebralnaja angiografija (), którą napisała w 1950 r. W tej pracy opisała m.in. płodową tętnicę łączącą tylną i asymetrię koła tętniczego mózgu u ludzi. Badała również percepcję bólu w twardówce, urazy mózgu oraz nadciśnienie śródczaszkowe u pacjentów po trepanacji.
Odeszła na emeryturę z powodu poważnej, utrudniającej funkcjonowanie choroby artretycznej. Na emeryturze zajmowała się tłumaczeniem istotnych publikacji neurochirurgicznych na język rosyjski, m.in. Epilepsy and the functional anatomy of the human brain Penfielda, jako że płynnie posługiwała się językami angielskim, francuskim, niemieckim, hiszpańskim i włoskim. Zmarła w 1958 r.
Przypisy
Kategoria:Rosyjskie pielęgniarki Kategoria:Radzieccy neurochirurdzy Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Ludzie urodzeni w Moskwie Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1958 Kategoria:Członkowie Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego