Dla części użytkowników zwykłego roweru jest to utrudnienie, natomiast dla osób używających rowerów transportowych, rowerów z przyczepką, tandemów, trójkołowców, handbike’ów albo rowerów adaptowanych może to oznaczać całkowitą nieprzejezdność trasy.
mały|Bariera na trasie rowerowej jako przykład rozwiązania mogącego ograniczać dostępność rowerów niestandardowych. Organizacje zajmujące się inkluzywną mobilnością wskazują, że wąskie pasy, schody, progi, słupki, bariery antymotocyklowe, szykany, dziury i inne przeszkody ograniczają dostępność tras dla rowerów niestandardowych, które są często szersze, dłuższe i cięższe niż standardowe rowery dwukołowe. W tym ujęciu dyskryminacja rowerzystów obejmuje nie tylko nierówność między rowerem a samochodem, lecz także nierówność wewnątrz samej grupy rowerzystów: infrastruktura projektowana dla sprawnej osoby na standardowym rowerze może wykluczać osoby z niepełnosprawnościami i użytkowników rowerów adaptowanych.