Franz Etzel (ur. 12 sierpnia 1902 w Wesel, zm. 9 maja 1970 w Wittlaer, część Düsseldorfu) – niemiecki polityk i prawnik, deputowany, w latach 1952–1957 wiceprzewodniczący Wysokiej Władzy Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali, w latach 1957–1961 minister finansów.
Życiorys W młodości ze względów finansowych pracował jako górnik i nauczyciel. W 1922 ukończył szkołę średnią w Oberhausen, następnie studiował ekonomię i prawo na uczelniach we Frankfurcie, Münster i Monachium. W 1925 zdał państwowe egzaminy prawnicze pierwszego, a w 1930 – drugiego stopnia. Od 1930 praktykował jako adwokat i notariusz w Duisburgu, reprezentując duże przedsiębiorstwa górnicze. Przed 1927 należał do Niemieckiej Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej, a w latach 30. do Niemieckiej Narodowej Partii Ludowej. Od 1931 do 1933 kierował młodzieżówką DNVP w Nadrenii. Pomiędzy 1939 a 1945 uczestniczył w II wojnie światowej w stopniu oficera piechoty na różnych frontach, przez pewien czas znajdował się w niewoli.