Dostępność powinna być oceniana w odniesieniu do całej podróży. Trasa ciągła na mapie może być nieprzejezdna dla części użytkowników z powodu zbyt wąskiego przejazdu, bariery dostępowej, schodów, małego promienia skrętu, nadmiernego pochylenia poprzecznego albo konieczności zsiadania i przenoszenia pojazdu. W przypadku rowerów inne niż tradycyjne pionowe ciężko oczekiwać od użytkownika prowadzenia roweru lub jego przeniesienia. Bariery i bramki stosowane w celu ograniczenia wjazdu pojazdów silnikowych mogą jednocześnie wykluczać osoby z niepełnosprawnościami oraz użytkowników większych konstrukcji rowerowych. W badaniu jakościowym użytkowników z niepełnosprawnościami wskazywano także na przeszkody fizyczne, nakazy zsiadania oraz bariery finansowe i społeczne; autorzy zalecili m.in. audytowanie sieci przy użyciu dostosowanych konstrukcji rowerowych.