Dostępność rowerowa obejmuje zatem przejezdność infrastruktury, możliwość samodzielnego korzystania z niej bez podnoszenia lub prowadzenia pojazdu, dostępność odpowiedniego roweru, koszt jego zakupu lub dostosowania, miejsca przechowywania i parkowania, możliwość naprawy oraz integrację z transportem zbiorowym. Brak któregoś z tych elementów może powodować, że istniejąca infrastruktura pozostaje praktycznie niedostępna dla określonej grupy użytkowników. W szerszym ujęciu ograniczenie możliwości docierania do pracy, edukacji, usług, opieki zdrowotnej i aktywności społecznych może zwiększać ryzyko wykluczenia transportowego.

Przyjazność rowerowa jako system mały|Wydzielona infrastruktura rowerowa w Kopenhadze jako przykład projektowania ulicy z uwzględnieniem codziennych podróży rowerowych Przyjazność rowerowa może być opisywana nie tylko jako cecha samej infrastruktury rowerowej, lecz także jako właściwość całego systemu planowania, finansowania, utrzymania i obsługi transportu rowerowego.