publikował szeroko również z zakresu prawa kanonicznego. W czasie studiów ze względu na konsekwencje różnic w prawie małżeńskim państw zaborczych zainteresował się prawem porównawczym. Po studiach pracował w Banku Polskim. W latach 1930–1939 odbywał praktyki prawnicze w Krakowie i Katowicach. W latach 1931–1932 wydawał konserwatywne katolickie czasopismo Żywe Słowo Księdza Oraczewskiego. W 1934 roku prowadził badania w Paryżu, gdzie został członkiem Société d’histoire du droit.
Walczył w Wojsku Polskim w czasie kampanii wrześniowej (brał udział m.in. w walkach o Lwów), potem przekroczył granicę rumuńską. Był zdecydowanym przeciwnikiem Sanacji. Początkowo przebywał w Bukareszcie w Rumunii, po krótkim aresztowaniu przez Żelazną Gwardię ewakuował się do Stambułu, a następnie przez Kair i Freetown dotarł do Londynie. W Londynie brał udział w strukturach Rządu Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie;