W przeciwieństwie do brata (zaginął w trakcie próby ucieczki), w 1944 udało mu się zbiec z niemieckiego wojska i po ucieczce przez Anglię i Holandię dołączyć do 2 Korpusu Polskiego we Włoszech jako Bronisław Filut (w przypadku dostania się do hitlerowskiej niewoli groziła mu kara śmierci za dezercję).
Po zakończeniu wojny wrócił na Śląsk Cieszyński i jesienią 1947 podjął studia architektoniczne na pierwszym powojennym roku Politechniki Wrocławskiej. Dyplom inżyniera architekta uzyskał w 1951 na politechnice w Brnie.
Czechosłowacki socrealizm i modernizm W 1952 został przyjęty do czechosłowackiego państwowego przedsiębiorstwa , gdzie do 1985 brał udział w licznych projektach w regionie dzisiejszego kraju morawsko-śląskiego. W latach 50. wspólnie z Borysem Jełczaninowem zaprojektował charakterystyczny budynek mieszkalny w socrealistycznej dzielnicy Poruba. Inspiracją dla budowli miał być zburzony w 1913 renesansowy dom U Lhotků przy placu Wacława w Pradze. Jako współtwórca koncepcji urbanistycznej Hawierzowa inspirował się przedwojennym modernizmem, w tym założeniami Le Corbusiera (tzw. triada światło - przestrzeń - zieleń). Po Porubie zaprojektował elementy (kino Luna, pawilonowe szkoły) kolejnego ostrawskiego osiedla Zábřeh.