Od 16 stycznia do 20 czerwca 1921 był uczniem 37. klasy Szkoła Podchorążych Piechoty. Następnie został przydzielony do Wielkopolskiej Szkoły Podchorążych Piechoty w Bydgoszczy na stanowisko instruktora. Z dniem 1 listopada 1921 został mianowany podporucznikiem piechoty. 3 maja 1922 został zweryfikowany w tym stopniu ze starszeństwem od 1 lipca 1921 i 1387. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Następnie kontynuował służbę w Oficerskiej Szkole dla Podoficerów w Bydgoszczy, a jego oddziałem macierzystym był 59 pułk piechoty w Inowrocławiu. 12 lutego 1923 prezydent RP awansował go z dniem 1 stycznia 1923 na porucznika ze starszeństwem z 1 września 1920 i 7. lokatą w korpusie oficerów piechoty.
26 lutego 1926 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza i przydzielony do 13 batalionu granicznego w Kopyczyńcach. 1 kwietnia 1930 został przeniesiony z KOP do 1 batalionu strzelców w Chojnicach. Później został wyznaczony na stanowisko komendanta powiatowego Przysposobienia Wojskowego w Tucholi. Z dniem 31 lipca 1936 został przeniesiony do rezerwy z jednoczesnym przeniesieniem w rezerwie do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VIII.