W latach 1936–1939 (do wybuchu II wojny światowej) służył w Policji Państwowej w Krotoszynie, gdzie pełnił stanowisko komendanta powiatowego. W okresie międzywojennym aktywnie działał w Polskim Związku Zachodnim oraz popierał Narodową Demokrację. Prawdopodobnie został wprowadzony do struktur dywersji pozafrontowej na terenie Okręgu Korpusu Nr VIII lub współpracował ze specjalną siecią dywersji, organizowanej od wiosny 1939 roku. Na kapitana rezerwy został awansowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 211. lokatą w korpusie oficerów piechoty.
Podczas kampanii wrześniowej był ewakuowany do Lwowa. Był aresztowany przez Niemców. Po zwolnieniu z więzienia zamieszkał w Warszawie, gdzie związał się z konspiracją. Od sierpnia do października 1940 roku organizował inspektorat Związku Walki Zbrojnej (ZWZ) w Brodnicy. Na przełomie 1940 i 1941 roku przebywał w Warszawie. Wiosną 1941 roku organizował inspektorat ZWZ w Grudziądzu. W połowie 1941 roku (według innego źródła w 1942 roku) został awansowany na stopień majora. Pod koniec 1942 roku przebywał stale na Pomorzu.