Kozłowskiego, a z 1879 rozważanie Nihilizm i nihiliści.

Publikacja Pierwsze wystąpienie polityczne Norwida na emigracji Głos niedawno do wychodźtwa przybyłego artysty zostało opublikowane w numerze Orła Białego z 20 grudnia 1846. Kolejne swoje wypowiedzi Norwid drukował w prasie krakowskiej i poznańskiejː Zarysy z Rzymu w Czasie (1849), Listy o emigracji w kolejnych numerach Dziennika Polskiego (1849), Z pamiętnika. O zemście i Słowo zgody w Gońcu Polskim (1851). Zerwanie dzienników z Norwidem zamknęło mu możliwość dalszego publikowania w prasie krajowej. W 1871 ogłosił jeszcze w Le Tempsː Proklamację do rodaków, a w 1875 jego mowę W rocznicę Powstania Styczniowego wydrukowała lwowska Gazeta Narodowa.

Siedem utworów zostało wydanych na początku XX wieku. W 1905 Przesmycki opublikował w Chimerze La philosophie de la guerre, w 1907 Kazimierz Woźnicki w Pamiętniku Literackim – Memoriał o Młodej Emigracji, na przełomie 1908 i 1909 Michał Pawlikowski w Lamusie – Przyczynek do «Rzeczy o wolności słowa». W 1909 Adam Krechowiecki w O Cyprianie Norwidzie wydrukowałː Co to jest ojczyzna, Poznańskie 1846–1848, Notę z dziewięciu paragrafów i Dziewięć zaspokojonych pytań.