Przez krótki czas pracował jako inżynier mechanizacji w kołchozie im. Kalinina w Kolyszanach (rejon łozieński). W jesieni 1962 roku został powołany na obowiązkową służbę wojskową do Armii Radzieckiej. W 1963 roku przebywał w składzie ograniczonego kontyngentu specjalistów radzieckich w Algierii, gdzie brał udział w rozminowywaniu granicy algiersko-marokańskiej i algiersko-tunezyjskiej. Tam odniósł ciężkie rany.
W 1970 roku ukończył Zaporoski Instytut Budowy Maszyn im. W. Ja. Czubarja, uzyskując dyplom inżyniera-mechanika o specjalizacji „Samochody i ciągniki”. Od 1967 roku pracował dorywczo w zakładzie Komunar (ZAZ).
AwtoWAZ Po ukończeniu instytutu z wyróżnieniem został przydzielony do pracy w Wołżańskiej Fabryce Samochodów. W latach 1970–1975 pracował jako inżynier-konstruktor w dziale projektowania podwozia, pod kierownictwem głównego konstruktora fabryki.
W kwietniu 1972 roku został mianowany głównym konstruktorem projektu WAZ-2121 (Łada Niva).
W latach 1975–1978 pełnił funkcję kierownika biura konstrukcyjnego do projektowania perspektywicznych samochodów pod kierownictwem głównego konstruktora w Wołżańskiej Fabryce Samochodów.