Był jednym z organizatorów współpracy GOPR z lotnictwem sanitarnym, w szczególności ze śmigłowcami.
Był członkiem Polskiego Towarzystwa Lekarskiego, przewodnicząc Kołu Terenowemu w Rabce w latach 1957–1983, Towarzystwa Chirurgów Polskich (członek Zarządu Oddziału Krakowskiego w latach 1975-1979, członek honorowy od 1984 roku), Komisji Urazów Ośrodkowego Układu Nerwowego Polskiej Akademii Nauk (od 1972) oraz ZBOWiD (od 1972). Opublikował 12 artykułów z dziedziny neurochirurgii i chirurgii urazowej.
W uznaniu zasług został odznaczony m.in. Złotym Krzyżem Zasługi, Odznaką „Zasłużony Lekarz Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej”, Odznaką „Za wzorową pracę w służbie zdrowia”, Honorową Odznaką PTL, Złotą Odznaką GOPR oraz Medalem „Zasłużony dla Uzdrowiska Rabka”. W 2017 roku został pośmiertnie odznaczony Medalem „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata”.
Miał troje dzieci. Jego syn, Robert Janik (1941–2023) również był lekarzem, a w latach 1993–1998 pełnił funkcję naczelnika TOPR, córka Małgorzata Janik-Trella – urzędnikiem samorządowym i pracownikiem socjalnym, druga córka Lidia Janik-Kurek.
Przypisy
Bibliografia