Transitus Mariae – grupa utworów apokryficznych opowiadających o odejściu (zaśnięciu) Maryi.
Charakterystyka Utwory te stanowią grupę pośrednią między apokryficznymi Ewangeliami i Dziejami Apostolskimi. Sam termin transitus (gr. μετάστασις) oznacza „przejście” i nawiązuje do hebrajskiego Pesach. Teksty o tej charakterystyce można podzielić na trzy części, jak sugeruje José María Bover: wstęp (odczuwanie przez Maryję bliskości śmierci, cudowne przybycie apostołów, czuwanie); odejście Maryi (przyjście Jezusa, odejście Maryi, pogrzeb); powtórne przyjście Jezusa, przeniesienia ciała i duszy Maryi do nieba, zmartwychwstanie. Grób Maryi umiejscawiają w Jerozolimie albo Betlejem. Być może pierwotne teksty powstały w kręgu judeochrześcijan w V bądź VI wieku. Transitus powstawały w języku greckim i łacińskim. Utwory należące do tej grupy są niejednorodne i podczas gdy najstarsze zawierają jedynie informacje o zaśnięciu Maryi, o tyle późniejsze informują o jej zaśnięciu i wniebowzięciu. Być może do pierwotnego Transitus należała Apokalipsa Maryi.