Utwory łączą życie Maryi i Chrystusa poprzez podobny opis zmartwychwstania (pozostawienie szat, trzy dni w grobie) i lokalizację grobu w ogrodzie Getsemani (niedaleko grobu Jezusa). Istotną rolę odgrywają apostołowie, którzy przybywają ze wszystkich stron świata i proszą Jezusa o wniebowzięcie Maryi.
Marek Starowieyski informuje o bardzo dużej liczbie Transitus. Cieszyły się one dużą popularnością i były tłumaczone m.in. na języki: arabski, etiopski, gruziński, ormiański, staroangielski, staro-cerkiewno-słowiański i syryjski. Do przykładów należą: Transitus R – tekst liturgiczny, najstarsza grecka wersja Transitus, przypisywany Janowi Teologowi, w rzeczywistości pochodzący z V/VI wieku, Transitus Jana Teologa – przypisywany Janowi Teologowi, powstały około 460 roku, Transitus Józefa z Arymatei – tekst o niejasnym pochodzeniu ani dacie powstania Transitus Melitona z Sardes – powstały prawdopodobnie na przełomie VI i VII wieku, zawiera argumenty za koniecznością wniebowzięcia Maryi.
Znaczenie Apokryfy tego typu były istotne dla formowania się wiary we wniebowzięcie NMP. Odegrały także nieprzecenioną rolę w ikonografii maryjnej, szczególnie Wschodu.
Przypisy
Kategoria:Apokryfy Nowego Testamentu Kategoria:Maryja