Naukę prowadzono na wysokim poziomie, dzięki czemu placówka cieszyła się dobrą opinią. Absolwentkami szkoły były m.in. Helena Rzepecka, Aniela Tułodziecka i wiele innych poznańskich panien. W szkole uczyły się głównie Polki z zamożnych rodzin. W roku szkolnym 1885/1886 w szkole nauki pobierało 136 panien (129 Polek, 6 Niemek katoliczek i jedna Żydówka). W ostatnim roku funkcjonowania placówki kształciło się tam ok. 200 uczennic.
Szkoła została zamknięta przez władze pruskie czasowo w 1904 z powodu nauczania po polsku. Zakaz działalności cofnięto po zażaleniu, które Estkowska wysłała do ministerstwa oświaty w Berlinie. Placówkę zamknięto na stałe 1 kwietnia 1905. Pensja Estkowskiej była pierwszą zamkniętą żeńską szkołą w Poznaniu. Wiadomość odbiła się szerokim echem. Władze nie pozwoliły otworzyć innej szkoły na miejsce zamkniętej pensji Estkowskiej. Wychowanki pensji założyły fundusz pieniężny na wsparcie Estkowskiej, która straciła pracę.
Życie prywatne
W 1849 Antonina Fenrych została żoną Ewarysta Estkowskiego (1820–1856), pedagoga i działacza społecznego. Mieli synów Stefana i Witolda.
Estkowscy zamieszkali w Poznaniu. Utrzymywali kontakty towarzyskie m.in. z Teofilem Lenartowiczem. W 1854 małżeństwo przeprowadziło się do Ostrowa Wielkopolskiego.