Zbigniew Chabasiewicz (ur. 6 stycznia 1922 w Przemyślu, zm. 9 września 1993 tamże) – polski działacz społeczny i samorządowy, nauczyciel, podporucznik Polskich Sił Zbrojnych, w latach 1981–1982 prezydent Przemyśla.
thumb|Tablica nagrobna Zbigniewa Chabasiewicza Życiorys Syn masarza Stanisława i gospodyni Anastazji, w młodości pomagał ojcu w prowadzeniu zakładu masarskiego. Uczył się w Publicznej Szkole Powszechnej im. Adama Mickiewicza w Przemyślu i do 1939 w Państwowym Koedukacyjnym Gimnazjum Kupieckiego w Przemyślu. Służył w hufcu Przysposobienia Wojskowego, we wrześniu 1939 powołany do pełnienia służby wartownika.
8 września 1939 uciekł na Węgry, gdzie został internowany w obozie dla uchodźców w Kadarkut. Stamtąd zbiegł do Francji, gdzie w lutym 1940 wstąpił jako ochotnik do 24 Pułku Ułanów (w czerwcu 1941 ewakuowanego do Glasgow). W 1942 zdał małą maturę w Gimnazjum Ogólnokształcącym w Glasgow, odbył następnie szkolenia techniczne w szkole pancernej w ramach kampusów w Bovington i Lulworth. W 1944 ukończył Szkołę Podchorążych Broni Pancernej w Catterick w stopniu kaprala podchorążego, we wrześniu 1944 awansowany na podporucznika. Objął dowództwo nad czołgiem III plutonie 3 szwadronu 24 Pułku.