Świątynia Apollina Epikuriosa w Bassaj – świątynia ku czci Apollina wzniesiona w drugiej połowie V wieku p.n.e. w greckich Bassaj. Wpisana w 1986 roku na listę światowego dziedzictwa UNESCO, jest jedną z najlepiej zachowanych świątyń starożytnej Grecji.
Historia Wzniesiona została prawdopodobnie na miejscu starszej świątyni z VII wieku p.n.e. przez mieszkańców arkadyjskiej pomiędzy 420 a 400 rokiem p.n.e., w fazie szczytowego rozkwitu kultury starożytnej Grecji. Stanowiła część sanktuarium Apolla (jego epitet Epikurios oznacza „ten, który pomógł”, ponieważ bóg miał ocalić mieszkańców Figalii od zarazy). Pauzaniasz, który odwiedził świątynię w 174 roku n.e., przypisywał autorstwo budowli IktinosowiCzęść badaczy, uwzględniając wiele cech szczególnych i jej zróżnicowanie stylistyczne, uważa, iż był on projektantem i zapoczątkował budowę świątyni, ukończył ją jednak znacznie później jego następca, pod koniec V w. p.n.e. (Elżbieta Makowiecka: Sztuka grecka. Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, 2017, s. 92)., projektantowi Partenonu. Obiekt był użytkowany w czasach hellenistycznych i rzymskich.