Niemiecki naukowiec, Alfried Dieck, opublikował katalog ponad 1850 bagiennych mumii odnalezionych w latach 1939-1986, lecz większość z nich nie została potwierdzona odpowiednią dokumentacją bądź dowodami archeologicznymi. Analiza dokonana w 2002 roku przez niemieckich archeologów stwierdziła, że duża część jego prac jest niewiarygodna. Przeanalizowanie ponad 1400 mumii z listy Diecka pozwoliło zmniejszyć liczbę potwierdzonych błotnych mumii do około 122. Najnowszymi bagiennymi ciałami są ciała zabitych w czasie II wojny światowej żołnierzy Armii Czerwonej, którzy zginęli na mokradłach.
Bagienne procesy chemiczne Za stan, w jakim zachowały się ciała znajdujące się na torfowiskach, nie są odpowiedzialne działania ludzi, lecz zjawiska naturalne. Spowodowane jest to przez nietypowe fizyczne i biochemiczne właściwości bagien. Proces mumifikacji może zajść w inny sposób, w zależności od rodzaju mokradeł: torfowiska wysokie chronią najlepiej zwłoki, podczas gdy torfowiska niskie i torfowiska przejściowe dłużej zachowują tkanki twarde, takie jak kości, niż tkanki miękkie.