thumb|240px|Karađorđeva šnicla, frytki i sos tatarski Karađorđeva šnicla (pol. sznycel KaradżordżaTadeusz Czekalski, Lokalne tradycje kulinarne w procesie integracji serbskiego rynku żywnościowego z Unią Europejską, w: Łódzkie Studia Etnograficzne, tom 56, 2017, s. 117, ISSN 2450-5544) – panierowany kotlet charakterystyczny dla kuchni serbskiej, gdzie stanowi danie narodowe. Ma formę zawijanego steku cielęcego lub wieprzowego, nadziewanego serem kajmak, a następnie panierowanego i smażonego. Podawany jest najczęściej z pieczonymi ziemniakami i sosem tatarskim.

Historia Historia dania jest stosunkowo krótka. Stworzył je szef kuchni, Mića Stojanović (jeden z pierwszych kucharzy serbskich, którzy zdobyli sławę międzynarodową) w 1959Dejanović, Velimir (2004-06-11), "Одликовао шницлу "Карађорђеву", w: Politika. s. 25., kiedy stanął przed zadaniem przygotowania dla delegacji sowieckiej kotletu de volaille, a nie dysponował akurat mięsem drobiowym. Użył w tej sytuacji cielęciny zamiast kurczaka. Nie do końca zadowolony z rezultatu, polał danie sosem tatarskim i ozdobił plasterkiem cytryny oraz kawałkami pomidora, co w efekcie przypominało Order Gwiazdy Jerzego Czarnego, od czego ukuto nazwę dania.