Nowy Świat 2), a po zakończeniu studiów otrzymał przydział do Ministerstwa Gospodarki Komunalnej, gdzie został zatrudniony najpierw w Departamencie Budownictwa Mieszkaniowego, a od 1951 roku – w Centralnym Biurze Studiów i Projektów Budownictwa Komunalnego. W 1952 roku powrócił do Krakowa, gdzie pracował kolejno w tamtejszym oddziale CBSiPBK (do 1954), Biurze Projektów Spichrzów i Młynów (1954–1958) oraz Spółdzielni Inżynieryjno-Technicznej "Ekonomika Budowlana" (1958–1962). W międzyczasie uczestniczył w zajęciach szkoły letniej Uniwersytetu Oksfordzkiego (1957) oraz otrzymał uprawnienia kierownika robót budowlanych (1959).
Od października 1958 roku był pracownikiem naukowym Wyższej Szkoły Rolniczej w Krakowie (późn. Akademii Rolniczej). W 1967 roku uzyskał na tej uczelni stopień doktora nauk technicznych (rozprawa napisana pod kierunkiem prof. Andrzeja Rzymkowskiego), a w 1979 roku uzyskał habilitację. Podczas pracy na uczelni pełnił funkcje: kierownika Zakładu Planowania Przestrzennego Wsi (1981), kierownika Zakładu Geodezyjnego Urządzania Terenów Wiejskich (1982–1993) oraz prodziekana Wydziału Melioracji Wodnych z Oddziałem Geodezji Urządzeń Rolnych (1984–1987). W 1990 roku otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego uczelni.