Leon Najberg (ur. 10 marca 1926 w Warszawie, zm. 2009) – polski autor wspomnień z czasów II wojny światowej pochodzenia żydowskiego, uczestnik powstania w getcie warszawskim oraz powstania warszawskiego.
Życiorys Urodził się w Warszawie. Jego ojciec prowadził sklep z artykułami metalowymi, zaś matka zajmowała się domem i wychowaniem dzieci. Najberg, miał siostrę, Różę oraz dwóch starszych braci, Izaaka i Henryka. Przed wybuchem II wojny światowej zdążył ukończyć szkołę powszechną. Należał też do organizacji młodzieżowej Ha-Szomer Ha-Cair.
Podczas okupacji niemieckiej w trakcie II wojny światowej znalazł się w getcie warszawskim. Do wybuchu powstania w getcie, Najberg stracił wszystkich bliskich krewnych. Jego brat, Izaak został zamordowany prawdopodobnie na przełomie 1939/1940, ojciec zmarł na tyfus w 1941, zaś matka i siostra zginęły w sierpniu 1942 podczas likwidacji getta w Falenicy i deportacji tamtejszych Żydów do obozu zagłady w Treblince. W kwietniu 1943 roku granatowy policjant zatrzymał w Miedzeszynie jego brata Henryka, który należał do partyzantki i w wyniku tego zatrzymania został rozstrzelany.