Po tzw. stronie aryjskiej ukrywał się u Antoniny i Aleksandra Szczypiorskich na Bielanach, gdzie spisał swoją relację z getta. Podczas powstania warszawskiego jako ochotnik dołączył pod konspiracyjnym nazwiskiem Jan Kalinowski do zgrupowania „Żubr” działającego w ramach II Obwodu „Żywiciel” (Żoliborz) Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej. Warszawę opuścił wraz z ludnością cywilną.
Po wojnie Leon Najberg zdał maturę w Łodzi, gdzie poznał swoją późniejszą żonę – Alinę z domu Halborn. W 1949 emigrowali do Izraela, gdzie Najberg odbył służbę wojskową i ukończył studia ekonomiczne. Mieszkał w Tel Awiwie. Miał troje dzieci, dwanaścioro wnucząt i dożył narodzin jedenastu prawnuków.
Jego relacja z getta warszawskiego została opublikowana pt. Ostatni powstańcy getta.
W 2023 został jednym z bohaterów prezentowanej w Muzeum Historii Żydów Polskich Polin, wystawy pt. „Wokół nas morze ognia. Losy żydowskich cywilów podczas powstania w getcie warszawskim”. W ramach obchodów 80 rocznicy powstania w getcie warszawskim, Leon Najberg został również upamiętniony instalacją, symbolicznie znajdującą się w miejscu, gdzie ukrywał się