Morfologia Średniej wielkości ptak o dużym, szerokim u nasady, czarnym dziobie, którego górna część jest nieco jaśniejsza, a połowa dolnej od nasady dzioba żółtaworogowa. Nogi i stopy czarne. Tęczówki ciemnobrązowe. Występuje dymorfizm płciowy. Samiec o ubarwieniu z przewagą ciemnozielonego koloru w górnych częściach ciała i białego w dolnych. Góra głowy oliwkowo-ciemnozielona, poniżej czarna maska obejmująca nasadę dzioba, policzki, okolice oczu, uszy i zwężająca się z tyłu głowy. Pomiędzy nią a górą głowy, w okolicy nozdrzy biała plamka, pomiędzy maską a koroną wąski biały pasek skroniowy. Podgardle, gardło, szyja, kark, brzuch i boki białe, podobnie jak pokrywy podogonowe, gdzieniegdzie z niewielkimi płowymi przebarwieniami. Grzbiet i pokrywy skrzydeł ciemnozielone, ogon dość krótki, także ciemnozielony. Samica jest ciemniej ubarwiona z czarnobrązową koroną i ciemnobrązowymi górnymi częściami ciała. Długość ciała 30 cm.
Zasięg występowania Łowczyk żałobny występuje tylko na jednej z wysp archipelagu Moluków – Halmaherze. Doniesienia o występowaniu także na pobliskiej wyspie Ternate nie potwierdziły się. Występuje na terenach nizinnych do wysokości 620 m n.p.m., jednak głównie poniżej 100 m n.p.m. Jego zasięg występowania według szacunków organizacji BirdLife International obejmuje około 40,3 tys.