Historia Syngman Rhee był pierwszym i jedynym prezydentem Pierwszej Republiki Korei Południowej. Nadzorował przejście władzy od Rządu Wojskowego Armii Stanów Zjednoczonych do rządu Korei Południowej. Dowodził także wojskiem podczas wojny koreańskiej. Wskutek współpracy ze Stanami Zjednoczonymi, poglądy Rhee przyjęły antykomunistyczny charakter. Tą przyczyną uzasadniał swoją działalność przeciwko opozycjonistom. Opinia publiczna nie była przychylna jemu, postrzegali Rhee jako skorumpowanego dyktatora próbującego za wszelką cenę umocnić swoją władzę. Stanął w obliczu rosnącego niezadowolenia wewnętrznego po zakończeniu wojny koreańskiej w 1953 r., ponieważ jego administracja ograniczyła rozwój gospodarczy i społeczny, jednocześnie podburzając opinię publiczną poprzez zmienię konstytucji, aby przedłużyć jego władzę.
Pięć lat później, w grudniu 1958 roku wprowadzono prawo o bezpieczeństwie narodowym, zaostrzające środki kontrolne państwa. Było ono odpowiedzią na coraz śmielsze oznaki niezadowolenia społecznego. Ustawa dawała rządowi szerokie nowe uprawnienia w zakresie ograniczania wolności prasy i uniemożliwiania członkom opozycji głosowania.