Kampania przeciw Jawie w latach 1806–1807 – niewielka kampania morska podczas wojen napoleońskich przeprowadzona przez siły Królewskiej Marynarki Wojennej przeciwko eskadrze dalekowschodniej Królestwa Holandii, państwa klienckiego Cesarstwa Francuskiego, z siedzibą na wyspie Jawa w Holenderskich Indiach Wschodnich. Chcąc wyeliminować jakiekolwiek zagrożenie dla cennych brytyjskich konwojów handlowych przepływających przez Cieśninę Malakka, kontradmirał Edward Pellew zdecydował na początku 1806 roku o konieczności zniszczenia holenderskich sił morskich stacjonujących na Jawie (kilka okrętów liniowych i trzy fregaty). Nie mając dość sił, by przeprowadzić inwazję na holenderską kolonię, Pellew zamiast tego starał się odizolować i zablokować holenderską eskadrę stacjonującą w Batavii, a następnie zniszczyć holenderską flotyllę atakiem sił głównych.
Tło Podczas wojen napoleońskich na początku 1806 roku trwały zmagania o kontrolę nad Oceanem Indyjskim. Cesarstwo Francuskie i jego klienckie Królestwo Holandii, posiadały w regionie znaczące bazy morskie, z których ich okręty wojenne mogły działać przeciwko Brytyjczykom.