Pracę w tym charakterze prowadziła do 1944, czyli do końca niemieckiej okupacji we Lwowie.
28 sierpnia 1944 została aresztowana przez Armię Czerwoną za pracę w AK. Osadzono ją w więzieniu we Lwowie. 26 kwietnia 1945 funkcjonariusze NKWD skazali ją na 10 lat więzienia i 5 lat zsyłki. Krótko przebywała w łagrach w Donbasie. Potem została wywieziona do Mordwińskiej Autonomicznej Republiki Sowieckiej, gdzie odbyła cały wyrok. Łącznie była w 6 łagrach. Podczas pobytu w ostatnim z nich odkryto u niej raka żołądka i wycięto 3/4 organu. Usunięto też dwunastnicę. Operację przeprowadzono bez znieczulenia. Z powodu słabego stanu zdrowia, choć okres zsyłki minął, nie była w stanie wrócić do Lwowa. Poprosiła o przedłużenie pobytu w łagrze o rok. Nie pracowała. W 1956 przez Moskwę i Kijów wróciła do Lwowa. Zamieszkała u siostry w Zakopanem. Zofia również była na Syberii, ale dostała wyrok o połowę krótszy niż Stefania.