Podczas I wojny światowej walczył w szeregach Armii Cesarstwa Niemieckiego. Po zakończeniu działań wojennych pozostał w szeregach Reichswehry. W latach 1918–1930 w randze podoficerskiej służył w kawalerii, m.in. w charakterze instruktora jazdy konnej. W latach 1930–1935 pracował jako instruktor w szkole jeździectwa w Berlinie.
W 1933 roku wstąpił w szeregi SS-Reiterei. W 1935 roku uzyskał w SS stopień oficerski. W tym samym roku został instruktorem jazdy konnej w szkole oficerskiej SS w Brunszwiku (SS-Führerschule Braunschweig, SS-Junkerschule Braunschweig). Pełnił tam służbę do 1939 roku. W międzyczasie, w 1937 roku, został członkiem NSDAP. 20 kwietnia 1938 roku awansował do stopnia SS-Sturmbannführera.
Był uważany za alkoholika.
II wojna światowa Pod koniec 1939 roku w szeregach pułku kawalerii SS (SS-Totenkopf-Reiterstandarte) rozpoczął służbę w okupowanej Polsce. Dowodził 4. szwadronem kwaterującym w Zamościu, a następnie 11. szwadronem w Lublinie. W 1940 roku uczestniczył w procesie organizacji 2. pułku kawalerii SS (SS-Totenkopf-Reiterstandarte 2). W latach 1940–1941 dowodził tą jednostką, ostatecznie uznano jednak, że nie ma wystarczających kwalifikacji do dowodzenia pułkiem.