Komentowano też niekiedy, iż starał się w ten sposób jednocześnie podważyć status tagalskiego jako lingua franca Filipin.

Znaczenie „El Ilocano” nie ogranicza się do dania początku ilokańskiej prasie. Był pierwszą gazetą finansowaną, redagowaną i wydawaną przez Filipińczyka, bez udziału osób przybyłych z metropolii. Wenceslao Retana nazwał go z tego powodu pierwszym prawdziwie filipińskim pismem. Wokół periodyku narosło jednocześnie kilka nieporozumień, zwłaszcza jeśli o jego miejsce w historii filipińskiej prasy. Niekiedy mylnie uznaje się „El Ilocano” za pierwszą gazetę wydawaną w jednym z rodzimych języków Filipin. W innych z kolei źródłach błędnie określa się ją jako pierwszego przedstawiciela filipińskiej prasy regionalnej.

„El Ilocano” stanowił jednocześnie istotną przestrzeń w ramach której ilokańscy intelektualiści schyłku XIX stulecia mogli wymieniać się poglądami. Pielęgnowali oni na jego łamach swe zdolności pisarskie oraz erystyczne. Przyczyniali się tym samym do wzmocnienia rodzącej się filipińskiej tożsamości narodowej.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Prasa na Filipinach Kategoria:Historia Filipin pod zwierzchnictwem hiszpańskim Kategoria:Literatura antyklerykalna Kategoria:Czasopisma w języku hiszpańskim Kategoria:Niewydawane dwutygodniki Kategoria:Czasopisma wydawane od 1889 Kategoria:Czasopisma wydawane do 1896