Ponadto pozostawiono tylko funkcję rehabilitacyjną, eliminując kwalifikacyjną, a także ograniczono jej zainteresowanie wyłącznie do okresu okupacji. Zastrzeżono jednocześnie, że wcześniejsze orzeczenia Komisji rehabilitacyjno-kwalifikacyjnej zachowały moc, zwalniając byłych funkcjonariuszy od ponownego poddawania się weryfikacji.
Ostatecznie Komisja zakończyła swą działalność 29 kwietnia 1952 r. W wyniku jej działalności rozpatrzono 8247 podań, przy czym jedynie 556 osobom odmówiono rehabilitacji (z czego 96 już nieżyjącym), ale część spraw ze względu na brak materiału dowodowego pozostała niewyjaśniona.
W lipcu 1949 r. uznano też, że weryfikacji powinny zostać poddane prawa emerytalne wszystkich byłych funkcjonariuszy Policji Państwowej, które z dniem 1 maja zawieszono oficerom, a 1 września podoficerom, przy czym ewentualne wcześniejsze rehabilitacje nie zwalniały od obowiązku poddania się postępowaniu weryfikacyjnemu. 18 marca 1954 r. Rada Ministrów przyjęła dekret, zgodnie z którym Komisja weryfikacyjna została zniesiona, a jej uprawnienia przekazano prezydiom wojewódzkich rad narodowych. Weryfikacja praw emerytalnych dobiegła końca wraz z przyjęciem 11 września 1956 r.