Sjujumbike, także Söyembikä, Söyenbikä, cyr. Сөембикә (ur. 1516, zm. po 1554) – tatarska bohaterka narodowa, małżonka chana kasymowskiego (tat. xanbikä) Cangalego, a następnie chana kazańskiego Safy Gireja. Regentka Chanatu Kazańskiego w latach 1549–1551 w imieniu syna Utemysza.
Życiorys Była córką nogajskiego szlachcica Josifa baka. W wieku 12 lat została wydana za , chana (1533–1535). Małżeństwo doprowadziło do zbliżenia Nogajczykami a mieszkańcami Chanatu Kasymowskiego. Sjujumbike miała wpłynąć na męża, by skupił się na sprawach chanatu i jego niezależności, a nie poddawał się wpływom Moskwy. Związek był wyrazem próby zjednoczenia plemion tatarskich w obliczu rosnącej potęgi Moskwy.
W 1535 Sjujumbike poślubiła władcę Chanatu Kazańskiego (1536–1549), brata pierwszego męża, który zginął w wyniku buntu poddanych. W 1549 została regentką w imieniu dwuletniego syna, kazańskiego chana .
W 1551 po częściowym podboju Chanatu Kazańskiego przez Iwana Groźnego została wraz z synem przymusowo zawieziona do Moskwy. Po 1553 wydano ją za , narzuconego przez Rosję chana Tatarów kasymowskich i kazańskich. Ostatnie informacje na temat Sjujumbike zawiera list Iwana Groźnego ze stycznia 1554.