Wydłużak mokrotek (Xantholinus longiventris) – gatunek chrząszcza z rodziny kusakowatych i podrodziny kusaków. Zamieszkuje Palearktykę i Nearktykę.

Taksonomia Gatunek ten wspomniany został w literaturze po raz pierwszy w 1834 roku przez Oswalda Heera pod nazwą Xantholinus elongatus, która ze względu na brak diagnozy stanowi jednak nomen nudum. Formalnego opisu dokonał Heer w 1839 roku pod nazwą Xantholinus longiventris. Jako lokalizację typową wskazuje się Szwajcarię.

Morfologia thumb|left|180px|Edeagus Chrząszcz o wąskim, silnie wydłużonym ciele długości od 6 do 9 mm. Głowa jest dłuższa niż szeroka, smolista z brązowym połyskiem i żółtobrunatnymi do czerwonobrunatnych głaszczkami, pozbawiona mikrorzeźby na ciemieniu. Przedplecze jest błyszczące, smoliste z brązowym połyskiem, w zarysie nieco ku tyłowi zwężone, po bokach mikrorzeźbione, pośrodku zaś mikrorzeźby pozbawione. Pokrywy są krótkie, brązowe. Odnóża są krępe, barwy żółtobrunatnej lub czerwonobrunatnej, o kolczastych goleniach. Smolistobrunatny odwłok ma nierozjaśnione tylne krawędzie tergitów. Cztery pierwsze tergity nie mają poprzecznych wgnieceń u nasady. Genitalia samca mają owalny edeagus z szeroko-taśmowatym, niezwiniętym spiralnie endofallusem, pokrytym smukłymi kolcami.