Recenzent Wiestnika Jewropy zganił Liwanowa za rzucanie nieuzasadnionych oskarżeń pod adresem staroobrzędowców. Miesięcznik podkreślał rolę starowierców w rozwoju państwa. Odżegnywał się przy tym od wszelkich związków z Liwanowem, który wcześniej opublikował na łamach Wiestnika teksty o mołokanach i duchoborcach. Teksty o mołokanach były według autora recenzji najlepszą stroną dzieła, gdyż nie opierały się na aktach MSW. Przy czym recenzent ubolewał, że teksty publikowane w Wiestniku były przez Liwanowa przerobione w sposób niekorzystny – zostały zbeletryzowane bez artystycznego polotu, rozbudowane o wymysły autora i wrogie raskołowi nacechowanie.
Kierowany do duchowieństwa prawosławnego wyraził ubolewanie z uwagi na brak możliwości odróżnienia faktów dotyczących raskolników od wymysłów Liwanowa. Nie przekreślał jednak sensu całej publikacji.
Miesięcznik skrytykował autora za przedstawienie wszystkich raskolników jako oszustów lub idiotów. Było to szczególnie niedopuszczalne, gdy autor postawił sobie za główny cel właśnie zbadanie tej społeczności.