Od lipca 1884 mieszkał na stałe w Warszawie, gdzie wraz z Kazimierzem Mateckim założył pierwsze polskie przedsiębiorstwo projektowo-instalacyjne centralnego ogrzewania i wentylacji "Warszawskie Biuro Techniczne K. Matecki i K. Obrębowicz". W 1885 na Wystawie Rolniczo-Przemysłowej w Warszawie zaprezentowało ono we własnym pawilonie model mieszkania z c.o. wodnym, które w tym samym roku zainstalowało w Pałacu Brühla dla Centralnego Urzędu Telegraficznego. W 1892 firma uruchomiła własną Fabrykę Urządzeń Mechanicznych wytwarzającą elementy instalacji kanalizacyjno-wodociągowych, wentylacyjnych i centralnego ogrzewania oraz urządzeń dla pralni mechanicznych, kuchni parowych, komór dezynfekcyjnych, a z czasem także windy hydrauliczne i elektryczne. W tym czasie zaprojektował on centralne systemy grzejne i wentylacyjne, m.in. dla Teatru Wielkiego (1891), Ratusza (1893) i Filharmonii (1900) w Warszawie. W 1898 był głównym inicjatorem powołania do życia Warszawskiego Instytutu Politechnicznego im. Mikołaja II dla budynków którego zaprojektował w 1901 scentralizowany układ ogrzewania, wentylacji, klimatyzacji i oświetlenia. W systemie tym jako pierwszy w Europie wyzyskał ciepło odpadowe elektrowni do celów grzejnych.