W 1905 zrezygnował ze spółki z Mateckim i prowadził działalność samodzielnie jako rzeczoznawca i projektant. W 1906 opatentował ogrzewanie wodne i szybkobiegowe systemem mieszankowym, wdrożone w Rosji i w Niemczech. Wiele publikował, początkowo na łamach „Inżynierii i Budownictwa”, a później głównie „Przeglądu Technicznego”, także np. O prawdopodobnym kierunku przyszłego rozwoju żeglugi powietrznej (1889) czy O nowym systemie miar bezwzględnych (1896–97). Wspomagał finansowo „Przegląd Techniczny” oraz doprowadził do wydania pierwszej w języku polskim encyklopedii technicznej Technik (Warszawa 1905–08). Przyczynił się także do tworzenia polskiej terminologii technicznej, m.in. był twórcą terminu "żelbeton"Michał Czapski, Z dziejów polskiego wkładu do teorii żelbetu, [w:] Inżynierowie polscy w XIX i XX wieku, Warszawa 1995, s. 17, 35.