W 1919 roku wraz z Jakubem Landauem założyli w Londynie biuro Żydowskiej Agencji Telegraficznej z późniejszymi oddziałami w Warszawie i Berlinie. W 1920 roku ożenił się z Barbarą de Port. W 1925 roku w Jerozolimie założył gazetę „Palestine Bulletin”, którą od 1923 roku wydawano pod nazwą „Palestine Post”, a później „The Jerusalem Post”. W tym samym roku pomagał Żabotyńskiemu w powołaniu do życia Unii Syjonistów Rewizjonistów i został wybrany zastępcą Żabotyńskiego w strukturach unii. Z jej ramienia był przedstawicielem rewizjonistów na wszystkich kongresach syjonistycznych.
Na przełomie lat 20. i 30. XX wieku, wraz z kierownictwem Unii Syjonistów Rewizjonistów z Londynu, sprzeciwiał się rosnącej autonomii Bejtaru oraz radykalizacji jego członków, poprzez dołączanie do organizacji coraz bardziej radykalnych środowisk. Obawiał się także, że Żabotyński będzie chciał zdominować ruch rewizjonistyczny działaczami z Bejtaru, co postawiłoby resztę ruchu w mniejszości. Nalegał, aby działania Bejtaru były objęte kontrolą Unii Syjonistów Rewizjonistów. W 1931 roku podpisał z Żabotyńskim tzw. dżentelmeńskie porozumienie, które gwarantowało Bejtarowi wewnętrzną i strukturalną niezależność, ale zobowiązywał organizację do niepodejmowania politycznych działań na własny koszt.