Następnie został przeniesiony do 14 pułku piechoty z Włocławka, w którym od 20 stycznia 1938 objął dowodzenie nad batalionem. Na dzień 16 marca 1938 pełnił obowiązki dowódcy III batalionu włocławskiego pułku. W tym samym miesiącu wszedł w skład komisji powołanej do zaprojektowania nowej odznaki pułkowej. Awansowany do rangi majora piechoty został ze starszeństwem od 19 marca 1938 i 66. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W maju 1938 wybrano go I wiceprezesem Wojskowego Klubu Sportowego działającego przy 14 ppDziennik Kujawski Nr 110 z 14 maja 1938, str. 6.. Podczas operacji zajmowania Zaolzia (październik 1938) piastował stanowisko dowódcy zbiorczego batalionu wystawionego przez 14 pułk piechoty. Na dzień 23 marca 1939 nadal zajmował 66. lokatę wśród majorów piechoty ze swojego starszeństwa i dowodził III batalionem 14 pułku piechoty. Od 20 maja do 24 sierpnia 1939 instruktor Przysposobienia Wojskowego w Politechnice Warszawskiej (odbył przeszkolenie ze słuchaczami na obozie szkolnym w Grandziczach koło Grodna). Następnie przeniesiony do 36 pułku piechoty Legii Akademickiej stacjonującego w garnizonie Warszawa, w którym objął dowodzenie nad III batalionemWBH, sygn. II.56.15333, s.