2-4..

Kampania wrześniowa i niewola W kampanii wrześniowej 1939 wziął udział na stanowisku dowódcy III batalionu 36 pułku piechoty (pułk wchodził w skład 28 Dywizji Piechoty). Walczył z Niemcami na całym szlaku bojowym macierzystego pułku (ranny 12 września pod Brwinowem), kończąc swój udział w wojnie uczestnictwem w obronie Modlina. Po honorowej kapitulacji Twierdzy Modlin został 7 listopada 1939 w Warszawie aresztowany przez Gestapo i wywieziony do niewoli niemieckiej. Przetrzymywany był w oflagach: IV C Colditz, II A Prenzlau (od 22 maja 1940), II B Arnswalde (od 14 listopada 1940) i II D Gross-Born (numer jeniecki 102). Oswobodzony przez wojska angielskie pod koniec kwietnia 1945 z obozu X B SandbostelWBH, sygn. II.56.15333, s. 4..

Losy powojenne Po oswobodzeniu z niewoli powrócił 3 października 1946 do kraju (po odnalezieniu rodziny wywiezionej przez Niemców z Warszawy) i zarejestrował się w Rejonowej Komendzie Uzupełnień w Koninie. Zmarł 16 marca 1987 w Koninie i spoczywa na tamtejszym cmentarzu parafii św. Bartłomieja przy ulicy Kolskiej (sektor: A7, grób: 24).

Rodzina Juliusz Ulatowski zawarł w 1923 w Koninie związek małżeński z Zofią z domu Szkudlarek (ur. w 1902 w Koninie, zm. 17 września 1987 tamże).