rano Celem kolejnego rajdu miała być japońska baza w nowo zdobytym Rabaul, jednak po wykryciu przez łódź latającą Kawanishi H6K4 „Mavis” (i utracie elementu zaskoczenia) eskortowanego przez cztery ciężkie krążowniki i 10 niszczycieli zespołu lotniskowca „Lexington”, dowodzący zespołem Task Force 11 adm. Wilson Brown anulował operację. Nie uchroniło to jednak „Lexintgona” przed japońskim atakiem, TF11 został bowiem wkrótce zaatakowany przez 17 średnich bombowców Mitsubishi G4M „Betty”. Trzy tygodnie po rajdzie na Kwajalein, 24 lutego 1942 roku, „Enterprise” ponownie zaatakował japońskie pozycje, wykonując uderzenia na zajętą przez Japończyków wyspę Wake, zaś 4 marca na wyspę MarcusIan Toll: Pacific Crucible, s. 232. W wyniku rajdu na wyspę Wake utracili kilkaset tysięcy litrów paliwa i kilka samolotów, co zniwelowało na kilka miesięcy wojskową użyteczność atoluEdward Stafford: The Big E, s. 69-70.. Rajd na Marcus miał szczególne znaczenie, wyspa Marcus znajduje się bowiem zaledwie 1000 mil od Tokio i 600 mil od dużej japońskiej bazy na wyspach Bonin, na wodach znajdujących się pod całkowitą kontrolą japońskąEdward Stafford: The Big E, s. 70-71..