Indywidualnie i kolektywnie, te elementy japońskiej marynarki, w 1941 roku nie miały sobie równych na świecie.

Realizacja Obok floty japońskiej, także amerykańska US Navy hołdowała w przededniu wojny na Pacyfiku koncepcji walnej bitwy, opracowanej w ramach Planu Orange. Zniszczenie jednak amerykańskich pancerników w Pearl Harbor pozbawiło amerykańską flotę dostępnych okrętów liniowych, co zmusiło US Navy do porzucenia tych planów. Z początkiem wojny Japonia miała więcej lotniskowców niż jakikolwiek inny kraj, jednak duża ich część została zatopiona podczas bitwy pod Midway, następnie zaś bitwy koło wschodnich Wysp Salomona i pod Santa Cruz pozbawiły Japonię najlepszych pilotów, a błędny program ich szkolenia uniemożliwiał szybkie uzupełnianie strat osobowychSpencer Tucker: World War II, s. 2594.. Wbrew też japońskim oczekiwaniom, w pierwszych latach wojny nigdy nie doszło do decydującej bitwy, w miarę zaś upływu czasu, Stany Zjednoczone zwiększały swój potencjał przez jakość szkolenia i postęp technologiczny, natomiast dzięki uruchomionemu w trakcie wojny potencjałowi gospodarczemu, stworzyły flotę większą niż marynarki wszystkich innych krajów razem wzięte.