W ramach przygotowań do walnej bitwy, Japonia opracowała niepozostawiające śladu torowego tlenowe torpedy wz. 93 – prawdopodobnie najlepsze torpedy okrętów nawodnych ze wszystkich użytych w II wojnie światowej – z głowicą o masie 490 kg, maksymalnej prędkości 50 węzłów i zasięgu do 40 kmRoger Branfill-Cook: Torpedo, s. 245.Spencer Tucker: World War II, s. 1977–1978., które rozbijały później alianckie formacje krążowników i niszczycieli w bitwie na Morzu Jawajskim i w bitwach morskich wokół Guadalcanalu. Temu też służyć miały lekkie myśliwce Mitsubishi A6M „Zero” o zasięgu większym niż jakiekolwiek inne samoloty myśliwskie tego czasu, samoloty bombowe dalekiego zasięgu Mitsubishi G4M „Betty” i okręty podwodne o wielkim zasięgu, wyposażone na dodatek w wodnosamoloty. Jakość japońskiego uzbrojenia morskiego wspierana była przez lotniskowce ugrupowane w zespoły uderzeniowe kidō-butai, które w 1941 roku nie miały sobie równych pod względem organizacji, doktryny i taktyki użycia oraz indywidualnego oraz – zwłaszcza – grupowego poziomu wyszkoleniaParshall, J., Tully, A.: Shattered Sword, s. 11, 15..