Dodatkowo biorący udział w naradzie Jan Miładowski zdradził i wyjawił carowi problemy broniących sięHaratym 2020, s 74.. Do dalszej obrony próbowali nakłaniać Obuchowicza obecni w mieście jezuici. Nic to jednak nie dało. Zdecydowali się oni wówczas motywować wojsko na murach, co jednak nie spodobało się wojewodzieHaratym 2020, s 75.. Na początku września rozpoczęły się rozmowy kapitulacyjne. Dodatkowo nasiliły się dezercje (w tym przechodzenie żołnierzy piechoty niemieckiej na stronę wroga). 12 września wysłano poselstwo do cara a rosyjscy komisarze przybyli do SmoleńskaA przynajmniej tak głoszą źródła rosyjskie; Haratym 2020, s 75.. Zamiar poddania się Obuchowicz usprawiedliwił w manifeście z 20 września, gdzie skarżył się na brak nadziei na odsiecz. Ku obronie skłaniali się jeszcze Korff, Tyzenhauz i inni oficerowie piechoty niemieckiej. Obuchowicz wraz ze smoleńskimi dostojnikami pochwalili wówczas całokształt walki regimentów cudzoziemskich w trakcie oblężenia. Decyzję o kapitulacji podjęto prawdopodobnie 25 wrześniaHaratym 2020, s 79.. Traktat kapitulacyjny zawarto cztery dni później, choć przysięgi carowi rozpoczęto składać już w 27 dniu miesiąca. Część żołnierzy zaczęła opuszczać swe stanowiska jeszcze przed planowanym terminem wydania twierdzy Rosjanom.