Według autora jest to kamień węgielny marksistowskiej teorii ekonomicznej.
Trzecia część artykułu poświęcona jest marksistowskiej doktrynie socjalizmu. Zauważając, że przed Marksem najpoważniejszą krytykę kapitalizmu wysuwali utopijni socjaliści, Lenin krytykuje słabość ich argumentacji. Socjalizm utopijny „nie mógł wskazać rzeczywistego wyjścia. Nie umiał wyjaśnić istoty niewolnictwa najemnego przy kapitalizmie, ani odkryć praw jego rozwoju, ani znaleźć tej siły społecznej, która zdolna jest stać się twórcą nowego społeczeństwa (komunistycznego)”.
Lenin przeciwstawiał nauki utopijnych socjalistów z ekonomiczną teorią Marksa oraz jego idei walki klas. Według niego te teorie uzasadniały upadek kapitalizmu, a jednocześnie pomogły odkryć siłę, która miała stać się „grabarzem” tego systemu - co ma uczynić proletariat. Lenin uważał, że klasa ta, dzięki swojej pozycji społecznej, jest zdolna „stworzyć siłę zdolną do obalenia starego porządku i ustanowienia nowego”.