Od tego dnia do Lwowa zaczęły przybywać improwizowane bataliony pułków „grodzieńskich”, a następnie oddziały 35 Dywizji Piechoty rezerwowej.

12 września w godzinach wieczornych z OZ 5 DP wysłano do dyspozycji dowództwa Grupy Obrony Lwowa najlepiej uzbrojony I batalion piechoty Ośrodka Zapasowego 5 DP z nadwyżek żołnierzy 19 pp pod dowództwem mjr. Romualda Majewskiego. I batalion zajął stanowiska w rejonie stacji kolejowej Personówka, batalionowi podporządkowano baterię spieszoną z nadwyżek 6 pułku artylerii ciężkiej pod dowództwem kpt. Tadeusza Sklepińskiego. Wieczorem 12 września i nocą 12/13 września wysłano następny nie w pełni uzbrojony III batalion piechoty OZ z żołnierzy 40 pp pod dowództwem mjr. Stanisława Gębarowicza, celem obsadzenia i zamknięcia odcinka południowo-wschodniego pomiędzy ul. Zieloną a ul. Łyczakowską. Z najsłabiej uzbrojonego, II batalionu piechoty OZ 26 pp pod dowództwem kpt. Rudolfa Prokopowicza, tylko w kb i kbk produkcji francuskiej uzyskaną z magazynu Przysposobienia Wojskowego, wysłano dwa słabe plutony z 80 żołnierzami celem obsadzenia wzg. 374 „Kortumowa Góra”. Reszta nieuzbrojonego w pełni II batalionu pozostała w Cytadeli jako odwód. Odcinki obrony obsadziły też w rejonie ul. Stryjskiej I Lwowski batalion ON, na Wulce pododdziały Policji Państwowej i kompania kadetów ppor. rez.