Mieczysława Krzyńskiego. 12 września obowiązki dowódcy GOL objął gen. bryg. st. sp. Franciszek Sikorski. Tej nocy i rano 13 września odcinek zachodni, północny i następnego dnia południowy obsadziły pułki „grodzieńskie” oraz sukcesywnie w miarę przybycia do Lwowa, bataliony 35 DP rez. 13 września o godz. 10.00 wzg. 374 „Kortumowa Góra” zostało silnie ostrzelane przez artylerię niemiecką, po czym o godz. 10.15 trzy bataliony niemieckich strzelców górskich wykonały natarcie, wyrzucając obsadę w sile 80 żołnierzy II batalionu OZ 26 pp, a także spieszącą jej ze wsparciem 5 kompanią strzelecką 205 pułku piechoty. Strzelcy górscy 1 DG do godz. 14.00 zdobyli wzgórze i dwie znajdujące się na nim armaty baterii OZAL nr 6. 13 września po południu do odbicia wzg. 374 skierowano batalion OZ I/26 pp, jego natarcie załamało się w silnym ogniu dział i moździerzy oraz broni maszynowej. Batalion poniósł duże straty osobowe. Po nieudanym szturmie batalion kpt. Rudolfa Prokopowicza został wycofany, jego miejsce zajął I batalion 206 pp. Batalion kpt. Prokopowicza skierowano do obsady sektora wschodniego. Rano 13 września skierowano na odcinek wschodni, w połowie tylko uzbrojony batalion OZ II/40 pp dowodzony przez por. rez. Włodzimierza Hermana. Batalion ten liczył tylko po dwa plutony w kompaniach. Zajął on obronę na odcinku od ul.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Ośrodek Zapasowy 5 Dywizji Piechoty · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.